• zoom
    © M. F. Plissart
  • zoom
    Dessins/Drawing: Oliver Koulischer
  • zoom
    © M. F. Plissart
  • zoom
    © M. F. Plissart
  • zoom
    © M. F. Plissart
  • zoom
    © M. F. Plissart
  • zoom
    © M. F. Plissart
  • zoom
    © M. F. Plissart
  • zoom
    © M. F. Plissart
  • zoom
    © M. F. Plissart

Reliefs d'un banquet

Synopsis

Récit (en lisant) [Vertelling (al lezend)]

Reliefs d’un banquet is een tegelijk lyrische en choreografische voorstelling, gebaseerd op het 'symfonisch drama' Socrate van Erik Satie (op de dialogen van Plato), en op de 'verschoven overdruk' ervan die John Cage onder de titel Cheap Imitation vijftig jaar later voor Merce Cunningham creëerde. Gezongen partijen en louter choreografische partijen wisselen elkaar af. In de geest van wat Satie suggereerde speelt een 'bemeubelingschoreografie' tijdens de gezongen partijen een omkaderende rol. Op de muziek van John Cage schakelt de dans over naar een ander register om zich centraal te ontplooien. Dans en zang zijn met elkaar verbonden door een afstandelijke dramaturgie die draait rond het probleem van de vrijheid van denken en van levenswijze en die herinnert aan de kwetsbaarheid van de verworvenheden op dit vlak.

Satie geeft als aanwijzing bij het begin van zijn partituur: récit (en lisant). En Reliefs d’un banquet is inderdaad een vertelling gebaseerd op diverse lezingen: die van Plato, die van het leven van Socrates, die van Satie, die van de context waarin de twee composities tot stand kwamen en die van de echo’s die deze lezingen vandaag teweegbrengen. Zowel de structuur van de werken als de aanwijzingen van de componisten lieten het dramaturgisch veld inderdaad heel vrij. De scenografie van Reliefs d’un banquet is vooral gebaseerd op de context waarin Socrate werd gecreëerd (in een privé-ruimte, in een bevoorrechte en gecultiveerde samenleving met een grote vrijheid), op die van Cheap Imitation, dat tot stand kwam in de bloeiperiode van de Amerikaanse tegencultuur, en op het 'historisch' einde van Socrates, die in Athene onder meer terecht stond voor 'misleiding van de jeugd'. Via deze parallellen ontstaat er een apoloog: de vrijheid (van levenswijze, van meningsuiting) is nog altijd bedreigd, de sociale verworvenheden zijn nooit definitief. Via de figuur van Socrates komen we oog in oog te staan met het gevaar van de onderdrukking van de individuele vrijheden. Dit verhaal ontvouwt zich op een allusieve manier, door middel van het lichaam en de stem.


Pers

Pers

"... Een zeer intelligente voorstelling die ons verleidt of choqueert maar in ieder geval een veelstemmige voordracht oplevert van een verhaal dat op zijn eigen manier gelezen moet worden."

La tribune de Bruxelles, Martine Dubois, 15/04/04

Tournée

Tournée

30-31/03/04

 

PREMIERE: Biennale Internationale Charleroi/Danses, Les Ecuries

Charleroi (BE)

23-29/04

& 4-8 /05/04

Théâtre Varia

Brussel (BE)

18/05/04

Théâtre du Muselet

Châlons-en-Champagne (FR)

4/06/04

De Velinx

Tongres (BE)

previous
dezoom next
show