Thierry Smits

Thierry Smits is geboren in Koersel. Hij studeerde klassieke en moderne dans in Brussel en Parijs. Na een korte loopbaan als danser begon hij al snel met het maken van choreografieën.

Met zijn eerste choreografie, La Grâce du tombeur, in 1990 gepresenteerd in de Hallen van Schaarbeek in Brussel, verkreeg hij in korte tijd internationale erkenning binnen de wereld van de hedendaagse dans. Sindsdien maakt hij onvermoeibaar choreografieën voor zijn eigen gezelschap en voor andere theatergezelschappen en groepen. In zijn voorstellingen, die schommelen tussen pure dans en theatraliteit, en waarbinnen technische nauwgezetheid en bewegingsinventiviteit altijd aanwezig zijn, nemen de relatie tot mystiek en sacraliteit vaak een centrale plaats in.

Het lichaam als object van verlangen, van genot en van eindigheid, vormt al jaren het onderwerp van Thierry Smits' choreografische onderzoek. Dit omdat voor hem het lichaam het voor de hand liggende materiaal en instrument is van zijn choreografisch werk. Maar ook omdat Thierry Smits zich sinds Eros délétère (1991), gevolgd door de solo Cyberchrist (1995), Corps(e) (1998); en Red Rubber Balls (1999), intensief heeft beziggehouden met het idee van de lichamelijkheid en van de spanningen tussen het genietende lichaam, het "corps sexe" en het zieke, aangetaste, tot verdwijnen gedoemde lichaam.

Naast het werk dat handelt over complexe onderwerpen en dat verbonden is aan elementen 'buiten' de dans, concentreert Thierry Smits zich in andere werken ook op de dans zelf, dans die uitsluitend naar zichzelf verwijst. In het bijzonder in Soirée dansante was dit het geval. Met Richard Of York Gave Battle In Vain (2001), Dionysos' Last Day / Stigma (2003), D'ORIENT (2005) en To the Ones I Love (2010), zet hij deze lijn voort om voorrang te verlenen aan de studie van vorm, choreografische compositie en het onderzoek naar de beweging.

In 1995 werd zijn werk bekroond met de prijs van de Belgische SACD en in 1998 ontving hij voor zijn creatie Corps(e) de Océ-prijs voor de Podiumkunsten van de Franstalige Gemeenschap. In 2008, ontvangt hij de ‘Prix de la Critique’ voor V.-Nightmares, als beste dansvoorstelling van het seizoen 2007/08.